Sinds ik klein ben kom ik in Rotterdam als bezoeker, als scholier en nu als bewoner. Ik werk in Den Haag bij het ministerie van Justitie en Veiligheid. Mijn achtergrond in techniek en politicologie helpen me verschillende oplossingen te bedenken die eerlijk zijn en echt werken voor mensen.

Je kunt mij kennen als regelmatig bezoeker van het Wijkpaleis, mijn buurthuis in West. Ik houd van uitgaan en muziek, dus in het weekend sta ik vaak op de dansvloer. Ik ga de straat op voor een eerlijkere wereld, soms met een protestbord, soms met een flyer.

“ Kunst hoort niet alleen in musea of grote gebouwen, maar juist ook in de wijken waar het wordt gemaakt en beleefd. ”

Elke week leer ik nieuwe Rotterdammers kennen, maar nog niet iedereen wordt gezien. Dat moet anders! Voor mij gaan mensen altijd voor systemen. Regels zijn er om te helpen, niet om in de weg te staan. Echte verandering begint van onderaf, samen met bewoners.

Kunst en cultuur geven kleur aan onze stad. Ze brengen mensen samen en geven ruimte aan nieuwe ideeën. Kunst hoort niet alleen in musea of grote gebouwen, maar juist in de wijken, daar waar het wordt gemaakt en beleefd. Dat vraagt om steun voor kleine, lokale initiatieven. Daar hoort ook een nieuw poppodium bij.

Ik bouw bruggen tussen activisme, bewoners, beleid en bestuur. Je kunt mij tegenkomen op straat, in het buurthuis en in de club. Omdat ik zelf op al deze plekken ben, kan ik mensen met elkaar verbinden.

Ik sta voor een Rotterdam waar iedereen meetelt, en waar iedereen gezien wordt.