Dat is de mentaliteit waarmee ik mij mijn hele leven inzet om dingen voor elkaar te krijgen. Dat deed ik bij Greenpeace, en dat hoop ik nu vanuit de gemeenteraad te mogen doen. Juist hier, in Rotterdam. Want Rotterdam gaat hard, maar de ongelijkheid groeit mee. Tussen huur en koop, schoon en vies, groen en grijs. Vooral jonge mensen voelen dat. Steeds vaker ontstaat het idee dat het niet uitmaakt wat je doet, dat je toekomst vastligt: een huis kun je toch niet betalen. Dat cynisme is funest, voor henzelf en voor de stad.
“ Geen marketinggelul, maar een stad waar je zelf in GELOOFT. We gaan dingen DOEN! Ik geloof in Rotterdam. Hoop door strijd. ”