Ik heb ervaring als wethouder in Brabant. Daar leerde ik hoe beleid wordt gemaakt, maar vooral hoe het uitpakt in het dagelijks leven. Te vaak zie ik dat mensen die recht hebben op hulp bij armoede, zorg of inkomen, daar geen gebruik van maken. Niet omdat ze het niet nodig hebben, maar omdat de overheid te ingewikkeld is, omdat schaamte in de weg zit of omdat niemand het ze uitlegt. Dat moet anders. De overheid moet toegankelijk, begrijpelijk en menselijk zijn.
“ Een stad die solidair wil zijn, kijkt niet weg – niet lokaal en niet wereldwijd. ”
Als kandidaat-raadslid voor GroenLinks-PvdA strijd ik voor een rechtvaardig Rotterdam. Ik zet me in voor menswaardige huisvesting van arbeidsmigranten, in goede wooncomplexen. Zo doen we recht aan hun positie én zorgen we dat duizenden woningen weer beschikbaar komen voor andere Rotterdammers. Vanuit mijn rol als landelijk woordvoerder arbeidsmigratie namens de Nederlandse gemeenten weet ik wat daarvoor nodig is.
Met mijn Marokkaanse achtergrond sta ik ook voor Rotterdammers met een migratieachtergrond. Armoede is onder hen groter, vooral onder ouderen die deze stad hebben opgebouwd. Zwaar onrechtvaardig. En daarover gesproken: het onrecht in Palestina en Sudan raakt veel Rotterdammers persoonlijk. En dus mag de politiek ook daar niet voor wegkijken.